Τι είναι η τεχνική Pomodoro, και το μόνο που δεν μπορεί να κάνει
Η Pomodoro ζητά να δουλεύεις σε μπλοκ 25 λεπτών και την πρώτη μέρα δουλεύει σχεδόν σε όλους. Μετά εγκαταλείπεται. Ο λόγος δεν είναι η πειθαρχία αλλά ποιος κρατά το χρονόμετρο.
Η τεχνική Pomodoro στηρίζεται σε έναν κανόνα: δούλεψε 25 λεπτά σε μία εργασία, κάνε 5 λεπτά διάλειμμα, επανάλαβέ το τέσσερις φορές και μετά κάνε μεγαλύτερη παύση. Ο Francesco Cirillo τη διαμόρφωσε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και την ονόμασε από το χρονόμετρο κουζίνας σε σχήμα ντομάτας που χρησιμοποιούσε ως φοιτητής.
Την πρώτη μέρα δουλεύει σχεδόν σε όλους. Τη δεύτερη εβδομάδα οι περισσότεροι την έχουν αφήσει και το εξηγούν με το «δεν έχω πειθαρχία». Δεν είναι αυτό.
Αυτό που λείπει από την Pomodoro: η επιβολή
Η Pomodoro χαράζει ένα όριο, αλλά το όριο έχει πύλη, και η πύλη είναι στο χέρι σου. Το Pawlock αφαιρεί την πύλη.
- Το χρονόμετρο δεν είναι στα χέρια σου. Το πρόγραμμα ξεκινά μόνο του στην ώρα του και τελειώνει μόνο του. Να ξεχάσεις να το ξεκινήσεις ή να το σταματήσεις νωρίτερα δεν γίνεται.
- Δεν ανοίγει πριν τελειώσει το μπλοκ. Ένα ενεργό πρόγραμμα δεν επεξεργάζεται, δεν παύει και δεν διαγράφεται. Η πόρτα «μόνο δύο λεπτά» δεν ανοίγει.
- Κλειδώνει αυτά που διάλεξες, όχι όλο το κινητό. Μηνύματα, email και ημερολόγιο μένουν ανοιχτά· το κινητό μπορεί να είναι δίπλα σου.
Στο App Store. Η δωρεάν έκδοση περιλαμβάνει ένα αυτόματο πρόγραμμα.
Τι κάνει σωστά η μέθοδος
Η πραγματική δουλειά της Pomodoro δεν είναι να μετρά χρόνο αλλά να οριοθετεί την εργασία. «Σήμερα θα τελειώσω αυτό το κεφάλαιο» είναι ανοιχτή δέσμευση και δύσκολο να ξεκινήσει, γιατί δεν ξέρεις πόσο θα πάρει. «Θα το κοιτάξω για 25 λεπτά» είναι κλειστή και ξεκινά εύκολα, γιατί το τέλος φαίνεται.
Το δεύτερο όφελος: η άδεια να σταματήσεις δίνεται εκ των προτέρων. Όταν το διάλειμμα είναι προγραμματισμένο, μπορείς να λες στον εαυτό σου μετά ενώ δουλεύεις. Όταν δεν είναι, το μετά γίνεται τώρα.
Πού σπάει
Εσύ ξεκινάς το χρονόμετρο. Εσύ το σταματάς. Και το κινητό δεν έχει ιδέα ότι αυτό το χρονόμετρο υπάρχει.
Στο δωδέκατο λεπτό του μπλοκ, όταν έρθει μια ειδοποίηση ή η πλήξη, τίποτα δεν στέκεται ανάμεσα σε σένα και την οθόνη. Το χρονόμετρο συνεχίζει, αλλά εσύ είσαι ήδη αλλού. Η μόνη επιβολή της μεθόδου είναι η απόφαση εκείνης της στιγμής. Και εκείνη η στιγμή είναι ακριβώς όταν η προσοχή σου έχει ήδη φύγει.
Το κόστος είναι μεγαλύτερο απ' ό,τι φαίνεται. Στο The Cost of Interrupted Work (2008) η Gloria Mark και οι συνεργάτες της μέτρησαν ότι η επιστροφή σε μια διακοπείσα εργασία έπαιρνε κατά μέσο όρο 23 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα. Η εργασία της Sophie Leroy το 2009 για το υπόλειμμα προσοχής εξηγεί γιατί: στην εναλλαγή, μέρος της προσοχής μένει πίσω, εντονότερα όταν η προηγούμενη εργασία έμεινε ημιτελής.
Άρα μια ματιά δύο λεπτών στη μέση ενός μπλοκ 25 λεπτών δεν το συντομεύει κατά δύο λεπτά. Το τερματίζει.
Με δυο λόγια
Η αλλαγή που πιάνει δεν είναι να εφαρμόζεις τη μέθοδο αυστηρότερα αλλά να αφαιρέσεις την πύλη. Ένα όριο γίνεται όριο στο σημείο όπου το να το περάσεις παύει να είναι επιλογή. Και αυτή η απόφαση πρέπει να παρθεί εκ των προτέρων, με καθαρό μυαλό: το να ζητάς συγκέντρωση από έναν αφηρημένο άνθρωπο δεν πιάνει, γιατί εκείνη τη στιγμή δεν είναι εκεί.
Πηγές
- Cirillo, F. The Pomodoro Technique.
- Mark, G., Gudith, D., & Klocke, U. (2008). The Cost of Interrupted Work: More Speed and Stress. CHI '08.
- Leroy, S. (2009). Why is it so hard to do my work? The challenge of attention residue when switching between work tasks. Organizational Behavior and Human Decision Processes.