Wat de pomodoro-techniek is, en het enige wat ze niet kan
Pomodoro vraagt je in blokken van 25 minuten te werken, en op dag één werkt dat bij bijna iedereen. Daarna wordt het losgelaten. De reden is geen discipline, maar wie de timer vasthoudt.
De pomodoro-techniek rust op één regel: werk 25 minuten aan één taak, neem 5 minuten pauze, herhaal dat vier keer en neem dan een langere pauze. Francesco Cirillo ontwikkelde haar eind jaren tachtig en noemde haar naar de tomaatvormige kookwekker uit zijn studietijd.
Op de eerste dag werkt ze bij bijna iedereen. In de tweede week heeft de meerderheid haar losgelaten, met als verklaring "ik heb geen discipline". Dat is het niet.
Wat pomodoro mist: handhaving
Pomodoro trekt een grens, maar die grens heeft een poort, en de poort ligt in jouw hand. Pawlock haalt de poort weg.
- De timer ligt niet in jouw hand. Het schema start vanzelf op zijn tijd en stopt vanzelf. Vergeten te starten of eerder stoppen bestaat niet.
- Het gaat niet open voor het blok voorbij is. Een actief schema kun je niet bewerken, pauzeren of verwijderen. De deur "heel even twee minuten" gaat niet open.
- Het vergrendelt wat jij kiest, niet de hele telefoon. Berichten, mail en agenda blijven open; de telefoon mag naast je liggen.
In de App Store. De gratis versie bevat één automatisch schema.
Wat de methode goed doet
Het echte werk van pomodoro is niet tijd meten, maar de taak begrenzen. "Ik maak dit onderwerp vandaag af" is een open belofte en moeilijk te beginnen, want je weet niet hoe lang het duurt. "Ik kijk hier 25 minuten naar" is gesloten en makkelijk te beginnen, want het einde is zichtbaar.
Het tweede voordeel: de toestemming om te stoppen wordt vooraf gegeven. Is de pauze gepland, dan kun je jezelf tijdens het werken straks zeggen. Is ze dat niet, dan wordt straks nu.
Waar ze breekt
Jij start de timer. Jij stopt de timer. En de telefoon weet niet eens dat die timer bestaat.
In de twaalfde minuut van het blok, als er een melding komt of verveling, staat er niets tussen jou en het scherm. De timer loopt door, maar jij bent allang ergens anders. De enige handhaving die de methode heeft is de beslissing op dat moment. En dat moment is precies wanneer je aandacht al weg is.
De prijs daarvan is groter dan hij lijkt. In The Cost of Interrupted Work (2008) vonden Gloria Mark en collega's dat terugkeren naar een onderbroken taak gemiddeld 23 minuten en 15 seconden kostte. Het werk van Sophie Leroy uit 2009 over aandachtsresidu legt uit waarom: bij het wisselen blijft een deel van je aandacht achter, het sterkst wanneer de vorige taak onafgemaakt bleef.
Een blik van twee minuten midden in een blok van 25 kort het blok dus niet met twee minuten in. Hij beëindigt het.
Kort gezegd
De verandering die werkt is niet de methode strenger toepassen, maar de poort weghalen. Een grens wordt een grens op het punt waar oversteken geen optie meer is. En die beslissing moet vooraf vallen, met een helder hoofd: een afgeleid iemand vragen zich te concentreren werkt niet, want die persoon is er op dat moment niet.
Bronnen
- Cirillo, F. The Pomodoro Technique.
- Mark, G., Gudith, D., & Klocke, U. (2008). The Cost of Interrupted Work: More Speed and Stress. CHI '08.
- Leroy, S. (2009). Why is it so hard to do my work? The challenge of attention residue when switching between work tasks. Organizational Behavior and Human Decision Processes.